REISVERSLAGEN
Vogelreis
Mallorca: een impressie
07
t/m 14 oktober 2005
Door:
Kees Woutersen
Mallorca
natuurlijk! Zon en vogels in de maand oktober. De verrassing
was in de eerste plaats de knobblmeerkoet. Dit voorjaar zijn
er 24 exemplaren uitgezet in de Albufera van Mallorca waarvan
er verschillende paren onmiddelijk zijn gaan broeden en jongen
hebben grootgebracht. De oude vogels hebben een witte halsband
mee gekregen maar de nieuwe generatie heeft die natuurlijk
niet. Beide generaties lieten zich meer dan uitstekend zien.
Verder was er veel minder wind dan bij de andere twee vogelreizen
die ik op Mallorca geleid heb en daarom konden we eindelijk
naar het onbewoonde Cabrera. Na een uur varen langs nog kleinere
eilandjes kwamen we in dit schitterende Nationale Park aan.
Onderweg vlogen Kuhls pijlstormvogels vlak langs de boot.
Het meest opvallend waren niet de grote hoeveelheden trekvogels
maar de gigantische aantallen van de Balearen hagedis, een
endemische soort die maar op enkele eilanden leeft. Dat deze
donkergekleurde diertjes niet schuw waren is wel te zien aan
de grote aantallen foto´s die we hebben kunnen maken. Op Mallorca
heeft ondergetekende veel foto´s kunnen maken door te digiscopen.
Eenden, steltlopers, kwak (jong en oud), kuifaalscholver,
kleine zilverreiger, Audouins meeuw, grote stern …,
het zat allemaal vol in de telescoop, met prima licht en dan
is het niet moeilijk mooi en leuk beeld te maken. Op Mallorca
zelf zaten eigenlijk niet zo veel gewone trekvogels,
misschien kwam dat door het rustige weer. Alleen roodborst
en zanglijster zaten overal. Het was heerlijk om wandelingen
af te wisselen met obervatiepunten in het grote wetland de
Albufera, bij de zoutpannen, aan het strand en op de honderden
meters hoge rotsen. Eleanora´s valken aan de rotskusten waren
in grotere hoeveelheden aanwezig maar ze lieten zich niet
zo ongekend goed zien als andere jaren. In zee zwommen honderden
Kuhls pijlstormvogels. Zoals altijd was het even zoeken naar
Balearen grasmussen en doken ze steeds weer in die Mediterrane
struiken. Op bepaalde plekjes bij de kust zijn ze altijd te
vinden. Een aparte belevenis was de visarend die in de Albufera
honderden eenden en steltlopers de lucht in kreeg. Ruim een
kwartier hebben we hem zien jagen, maar hij kreeg niets te
pakken. De laatse avond gingen we bij de kwakken kijken die
in dichte struiken verstopt zaten. Als echte nacht- en schemervogel
verlieten ze de slaapplaats en er bleken minstens 60 vogels
op te vliegen. Een mooi afscheid in een door zonsondergang
roodgekleurde hemel.
Reisverslag
Mallorca, oktober 2003
Door:
alle deelnemers
Gids:
Kees Woutersen
Van
11 t/m 18 oktober 2003 vond de vogelreis naar Mallorca plaats.
Mallorca is het grootste eiland van de Balearen en heeft een
groot aantal landschapstypen. Niet ver van elkaar vinden we
bergen, rotskusten en moerasgebieden, en elke biotoop heeft
z'n eigen specifieke vogelsoorten. In een week tijd kunnen
alle belangrijke plekken worden bezocht.
Het
hotel waar onze groep de hele week verbleef ligt aan de noordkant
van het eiland, bij Port d'Alcudia, ver weg van de toeristische
kust in het zuidwesten. Het beroemde moerasgebied s'Albufera
ligt op 3 minuten loopafstand, en dan is er ook nog eens uitzicht
op zee. Ook het schiereiland Formentor (Eleonora's Valken!)
is niet ver. Een prima uitvalsbasis dus.
Zaterdag
11 oktober kwamen de deelnemers aan: Bart Dijkstra, Corsari
Schwartz, Carla van Moorsel, Hiltje Kamminga en Erik Verlind.
Kees Woutersen was de gids en Lieuwe van Welie was de gids
in opleiding. Aan het einde van de middag konden we inchecken
in het hotel en kon de vogelweek echt beginnen.
12 oktober: 's Albufera.
Natuurlijk
stond dit prachtige moerasgebied gepland voor de eerste dag.
Na al het reizen konden we hier de hele dag rustig kijken
en genieten. Voor het ontbijt was ik er al even heen gelopen.
In de schemering hoorde ik al Cetti's Zangers, die hier een
iets rondere zang hebben dan op het vasteland. Er vlogen nog
veel vleermuizen rond. Ik deed gelijk al een mooie waarneming:
een Eleonora's Valk kwam aanvliegen en sloeg vlak bij me een
vleermuis. Die werd vervolgens al cirkelend in de lucht opgepeuzeld.
Bart
en Erik waren ook al vroeg op stap geweest en tijdens het
uitgebreide ontbijt werden de eerste waarnemingen uitgewisseld,
o.a Geoorde Fuut en Steltkluut .Voor de volgende dagen werden
er goede voornemens (ja, ja….) gemaakt om óók voor het ontbijt
even te vogelen.
Na
het ontbijt kregen we lunchpakketten mee en reden we naar
de officiële ingang van Nationaal Park ‘s Albufera.
Je
loopt het park in over een lang pad, voordat je bij het centrale
deel komt waar zich een aantal mooie kijkhutten bevinden.
Langs het pad was het overigens al prima vogelen: overal Cetti's
Zangers, enkele Kleine Karekieten, Kleine Zwartkoppen, Putters,
een jonge Purperreiger en in één boom zagen we13 Kwakken.
Carla zag de eerste Hop, en de eerste Purperkoet werd door
Bart ontdekt. De eerste Eleonora's Valk die door de hele groep
werd gezien, kwam prachtig voor ons langs vliegen.
Bij
het informatiecentrum kregen we kaarten van het gebied. De
eerste hut die we bezochten was die bij de laguna del CIM.
Vanuit de hut hadden we een prima uitzicht over de lagune
die afgeladen was met vogels. Veel Slobeenden, Wilde Eenden
en Wintertalingen. Links stond een groep badende Geelpootmeeuwen,
rechts Kokmeeuwen met, verassend, één Audouins Meeuw, voor
mij nog steeds één van de mooiste vogels die ik ooit heb gezien.
Enkele Purperkoeten zaten bijna op aaiafstand, wát een beesten.
Groot, mooi en geweldig als ze stengels lostrekken. Natuurlijk
veel Kleine Zilverreigers met een enkele Grote daartussen.
Kleine Plevieren en Kleine en Bonte Strandlopers maakten dit
tafereel kompleet.
Nadat
we hut hadden verlaten zagen we 2 Zwarte Ibissen, een bijzondere
waarneming.
De
volgende stop was bij een uitkijkbult, waar we wilden zoeken
naar de Zwartkoprietzanger, één van de zeldzaamheden waarvoor
je naar Mallorca moet. Bart en Kees zagen er al snel één,
maar helaas maar kort, te kort voor de rest van de groep.
Een tweede exemplaar ontdekte ik verderop bij een brug. Deze
was langer maar moeilijk te zien: een lastige soort.
De
hut Bishop 1 was de tweede hut waar we een rijkdom aan vogels
te zien kregen. Hier zaten vooral steltlopers: Zwarte Ruiters,
Groenpootruiters, Kemphanen, Witgatjes, Watersnippen, een
Steenloper, en bijzonder: 2 Poelruiters. Naast enkele Pijlstaarten
zat er een Marmereend, alweer een bijzonderheid. We zagen
hoe een Kleine Zilverreiger een soortgenoot uit z'n gebied
joeg: heel statig liep de vogel met opgeheven kop op de indringer
af, om vervolgens boven op ‘m te springen. Kees kon het allemaal
vastleggen met z'n digitale video, mooi!
De
hut Bishop 2 leverde niet veel nieuws op, en waren ook al
behoorlijk moe na zoveel indrukken. Rustig liepen we terug
naar de bus, na een geslaagde eerste dag. We waren op tijd
terug om nog even een duik in zee te nemen.
's
Avonds lekker eten, lijsten invullen en Kees' video-opnamen
bekijken. (Lieuwe)
13 oktober: Boquer Vallei en Formentor.
Bij
het ontbijt blijkt dat de heren al weer vroeg op pad zijn
geweest, en o.a. de IJsvogel en Geoorde Fuut hebben gezien.
Morgen toch ook maar eens vroeg uit bed??
Vandaag
moet dan de Eleonora's Valkendag worden! Om 9 uur vertrekken
we richting Boquer Vallei, waar we een wandeling maken
terwijl de zon al aangenaam warm is. Al direct enkele Hoppen,
iets later ziet Kees een Draaihals, jammer genoeg verdwijnt
deze snel uit zicht. Het is landschappelijk een prachtige
wandeling met o.a. veel Dwergpalmen en nog bloeiende Rozemarijn.
We zien onderweg veel Kleine Zwartkoppen, Blauwe Rotslijsters
en onze eerste Eleonora's hoog in de lucht. Ook een Slechtvalk
die een Eleo belaagt. Onderaan bij een baai houden we een
lunchpauze, waarna we weer rustig terugkuieren. In het dorp
nog een kopje koffie en daarna naar het schiereiland Formentor
met zijn schitterende steile rotskusten. Uitzichten waar je
geen genoeg van kunt krijgen! We stoppen op een kleine parkeerplaats
met grandioos uitzicht en hier kunnen we echt volop genieten
van de Eleonora's, ze vliegen onder en boven je langs. Terwijl
Kees dit op video probeert vast te leggen (wat later aardig
gelukt bleek!) klimmen we met enkelen van de groep naar boven
om de Sardijnse Grasmus te zoeken. Lieuwe krijgt hem even
in de kijker, wij zien alleen iets wegvliegen. Ook hebben
we vandaag al enkele Dwergarenden gezien maar ineens komt
er een groep van + 20 exemplaren langs. Weer wat later
jagen drie Eleonora's gezamenlijk achter een kleine vogeltje
aan die geen schijn van kans heeft en snel wordt gevangen.
Het toppunt is wel dat we goed kunnen zien hoe deze onder
ons op een rots aan een jong wordt gevoerd!
Eigenlijk
zouden we op de terugweg ergens lekker gaan zwemmen maar we
genoten zo van al het moois dat daar geen tijd meer voor was.
's Avonds in het hotel na een gezellige maaltijd nog een Muurgekko
gezien. Weer een geweldige dag dus!! (Carla)
14 oktober: het berggebied Tramuntana: Lluc en Cuber.
Vandaag,
als de weergoden ons gunstig gezind zijn, varen naar Cabrera.
De schipper zou om 7 uur bellen, als het weer te slecht was
om te varen. Vannacht regende het met bakken en er was onweer
in de verte, maar geen telefoontje, dus om 7.20 zaten we in
het busje. Het ontbijt kregen we mee in zakken, net als de
lunch. Onderweg, in Inca, gaat de telefoon: de trip gaat niet
door… het weer is te slecht. We zijn echter niet uit het veld
geslagen en we strijken neer in een café in Inca, om het gemis
aan koffie (of thee) van vanmorgen ongedaan te maken. Plan
B ligt al klaar, we gaan de bergen in op zoek naar de Monniksgieren.
We zingen voor Kees, die jarig is en hij krijgt van ons een
fles Whisky. Eerst gaan we naar het bekende klooster van Lluc,
waar we om half tien zijn. Het is er nog rustig, maar na een
uurtje beginnen de bussen met toeristen flink te komen. In
de mooie botanische tuin er naast krioelt het van de vogels,
waaronder veel Vuurgoudhaantjes. In een boom op de binnenplaats
laat een Kruisbek zich fraai bekijken. Na afloop brachten
de meesten nog een bezoek aan het klooster. Het is overigens
zwaar bewolkt, met af en toe een spat. We rijden verder naar
het stuwmeer van Cuber aan de voet van de hoogste berg van
Mallorca, de Puig Major. Onder weg nog een korte stop bij
een uitzichtpunt met onder andere een Eleonora's valk en een
Slechtvalk. Na eerst een “aanval” van ezels te hebben afgeslagen
gaan we eerst wat eten. Dan wandelen we rond het meer. Al
snel ontdekte Lieuwe de “doelsoort” van deze dag, 2 Monniksgieren
gleden hoog langs de bergkammen. Ze verdwenen in de wolken!
Later zagen we er nog geregeld twee, mogelijk dezelfde. Verderop
scharrelden twee Beflijsters. Er worden hier zo op het oog
nog niet al te succesvolle pogingen ondernomen om de naaste
omgeving van het meer te herbebossen. Overal zielige boompjes
met kippengaas erom heen. Een Visarend die zich zeer fraai
liet bekijken, hij nam onder meer een bad, en bond de strijd
aan met de Monniksgieren voor de vogel van de dag. De strijd
bleef onbeslist. Op het eind regen en iedereen was op tijd
in de bus voor de echte stortregen, behalve Lieuwe, maar die
zag als beloning weer een Eleonora. In de stromende regen
terug, met een stop bij een zeer stinkende dode marter (waarschijnlijk
boom-). Even na half vijf zijn we weer terug bij het hotel.
Ik ga met een paar mensen nog even vogelen langs s' Albufera.
Je bent fanatiek of je bent het niet. De dagelijkse Purperkoeten
laten zich weer zien en horen, evenals een hele set andere
water- moerasvogels, waaronder een Visarend en een Zwartkoprietzanger
in de rietkraag langs de weg. Toch leuk als je vlakbij het
hotel zo'n gebied hebt! Na het eten borrelen bij Kees en Lieuwe
op de kamer, waarbij een glas Whisky zich goed laat combineren
met het buiten steeds ruiger wordende weer: storm, regen en
onweer. Morgen weer naar Cabrera? Niemand gelooft er nog in.
Plan B ligt al klaar…, het begint met een goed ontbijt. (Bart
).
15 oktober: Porto Colom, Cap de Ses Salines en Salinas de
Levante.
De
bedoeling is dat we vandaag nog een keer een poging doen om
naar Cabrera te gaan. De verwachtingen zijn niet erg hoog
gespannen. Het onweert en regent de hele nacht zo erg dat
bij ons op de kamer vlak voor het slapen gaan het licht uitvalt.
De wekker gaat heel optimistisch om 6.45, maar om 7.00 komt
Lieuwe zeggen dat de trip naar Cabrera niet doorgaat. We kruipen
dus nog lekker een uurtje onder de wol.
Om
8 uur zitten we dan toch aan het ontbijt. Hiervoor moet de
ontbijtzak bij de receptie afgehaald worden. Een wat pinnige
receptioniste maakt ons duidelijk dat dit de receptie is en
niet een plek om ontbijt- en lunchpakketten op te slaan.
Om
9 uur vertrekken we dan toch. Via een binnenweg rijden we
zuidwaarts naar Porto Colom. Onderweg worden nog enkele Rode
Patrijzen gesignaleerd, wat ons bijna naast de weg doet belanden.
Bij Porto Colom gaan we naar de plek waar de Sardijnse Grasmussen
moeten zitten. We strunen wat door de bosjes. Bart ziet wel
een Provençaalse Grasmus en er wordt een flits van een Sardijn
gezien. De lucht ziet er dreigend uit en als de regen begint
te vallen, besluiten we eerst naar het café te gaan. In een
bar in Porto Colom drinken we koffie en chocolademelk tot
het droog is.
Dan
gaan we terug naar het sardijnenbosje. Ook nu lopen we weer
wat rond en zien vele Kneuen en enkele Tapuiten. De Sardijnen
laten zich echter niet meer zien. De lucht is nog steeds dreigend
en voor we het in de gaten hebben, hebben we een flink nat
pak.
Door
de stortregen verplaatsen we ons per auto naar de vuurtoren
van Cap de Ses Salines. Hier eten we onze lunch in de auto
op. Als het droog is wagen we ons weer naar buiten. Al snel
schijnt zelfs de zon. De kijkers worden opgesteld en gericht
op het onbereikbare eiland Cabrera, dat in de verte ligt.
Er blijken verscheidene Kühls Pijlstormvogels en Vale Pijlstormvogels
langs te vliegen. Ze scheren vlak over de golven en duiken
dan weer weg in een golfdal.
Daarna
gaat de reis verder naar Colonia de Sant Jordi, waar we in
de haven even controleren of de boot naar Cabrera echt niet
gaat en of er nog wat leuks in de haven vliegt. Dit levert
niks bijzonders op.
Vervolgens
rijden we naar de zoutmeertjes Salines de Levante, even buiten
Colonia Sant Jordi. Daar zitten veel steltlopers zoals Strandplevier,
Bonte Strandlopers en Kleine Strandlopers. Het decor is prachtig,
een witte zoutberg tegen een zwarte lucht. Er vliegen zo'n
15 Grielen op. Carla en ik gaan even over het heuveltje kijken
of ze daar neergestreken zijn en hebben een prachtig gezicht
op een paar van hen. Als ze ons in de gaten krijgen, vliegen
ze weer op. Tegen die tijd wordt het ook weer tijd in de auto
te gaan zitten, want het water komt weer met bakken uit de
lucht.
Helaas
is hiermee de dag al weer om en rijden we via een andere binnenweg
dan vanmorgen terug naar Port d'Alcudia. Daar wordt nog even
een kleine excursie naar het moeras ondernomen, totdat ook
die verstoord wordt door een regenbui. Wel zien we nog een
Purperkoet en wordt de Zwartkoprietzanger gehoord.
Om
19.00 eten we de gebruikelijke maaltijd in het hotel, waarna
de lijst wordt doorgenomen De dag eindigt met een videovoorstelling
bij Kees en Lieuwe op de kamer. (Hiltje)
16 oktober: Albufereta,
Cala de St. Vincenc, ‘s Albufera.
Vannacht
heeft het vreselijk gewaaid en geregend en de wind blijft
ook overdag stormachtig.. Het tochtje naar Cabrera kan in
ieder geval definitief uit het hoofd worden gezet. Uiteraard
gaan we wel op pad, eerst even langs Albufereta en vervolgens
naar Cala de St. Vincenc. Daar een flinke wandeling gemaakt,
te beginnen door een stukje bos en daarna een licht stijgend
pad langs een baai tot aan de open zee. De wind is zo sterk
dat je af en toe bijna omver wordt
geblazen.Dit
zijn natuurlijk geen ideale omstandigheden voor het kijken
naar vogels. Het spectaculaire uitzicht op de zeer woelige
zee maakt het echter toch een bijzondere tocht. Bovendien
zijn ondanks de storm de Eleonora's Valken gewoon actief.
Verbazingwekkend wat een vliegkunstenaars dat zijn. Op de
terugweg snijdt Kees een stuk af en stuit daarbij op twee
Sardijnse Grasmussen, die door de rest van de groep helaas
niet worden gezien.
Aan
het eind van de middag nog een keer een bezoek gebracht aan
‘s Albufera, waar het wat de wind betreft een stuk kalmer
is. Duidelijk is te zien dat het flink heeft geregend, want
het water bij de vogelkijkhutten staat een stuk hoger dan
de vorige keer, waardoor ook de vogels zich iets minder goed
laten zien dan bij het eerdere bezoek.
Hoogtepunt
is de waarneming van een Woudaapje, die zich een aantal keren
(kort) laat zien.
Tot
slot na het eten geprobeerd een Dwergooruil op te sporen waarvan
Bart één van de eerste dagen de roep heeft waargenomen. Het
beest wordt echter niet gehoord. Kennelijk zijn de weersomstandigheden
niet gunstig genoeg. (Erik)
17 oktober: 's Albufera, Boquer Vallei en Formentor
De
laatste héle dag zouden we rustig vogelend door gaan brengen.
De eerste bestemming was het inmiddels bekende 's Albufera,
dat we nu vanaf het zuid-oosten inliepen. Doel: enige zoutpannen
en een waterzuivering, potentieel goede plekken.
Bij
de zoutpannen zagen we een Oeverloper, Zwarte Ruiters en onze
derde Poelruiter. De zon scheen volop, heerlijk na het slechte
weer dat we hadden gehad. Deze omslag had ook z'n effect op
het insectenleven: de lucht was afgeladen met duizenden parende
libellen, ongelooflijk veel. Terwijl we doorliepen zagen we
ook veel vlinders: Gele Luzernevlinders, Distelvlinders en
twee Kleine Monarchvlinders. Overal zaten Muurgekko's, die
zich mooi lieten bekijken. Bij de waterzuivering was weinig
te zien, waarna we naar de bus terugliepen, om door te gaan
naar de Boquer Vallei. We zochten daar een mooi plekje om
de lunch te gebruiken, met uitzicht over de vallei. De Grauwe
Vliegenvanger kregen we beeldvullend in de telescoop, en overal
zaten Kleine Zwartkoppen. In de lucht vlogen 2 Raven, Eleonora's
Valken, Torenvalken en Slechtvalken.
De
Eleonora's zagen we uiteraard ook weer bij Formentor, vanaf
het bekende inmiddels uitkijkpunt. De lucht begon daar al
snel te betrekken, het was weer gedaan met het mooi weer.
Op deze laatste dag voelden we dat het genieten van deze mooie
valken eigenlijk het einde betekende van deze vogelreis. Op
de terugweg stopten we nog even in een bos, waar Bart nog
een vrouwtje Bonte Vliegenvanger ontdekte.
Tijdens
de laatste avondmaaltijd blikten we samen terug op een zeer
geslaagde trip. Ondanks het soms niet al te beste weer had
iedereen genoten van de relaxte manier van vogelen, en zo'n
beetje alles wat we hadden willen zien, hadden we ook te zien
gekregen. De sfeer in de groep was uitstekend geweest. Die
laatste avond was iedereen uitgenodigd voor een afscheidsborrel
op de kamer van de dames waar we genoten van een goed glas
wijn. (Lieuwe)
18 oktober: terugreis.
Na
het allerlaatste ontbijt, sad but true, hadden we nog net
tijd om een laatste rondje te lopen. Eerst langs 's Albufara,
daarna over het strand. Ach, en dan neem je nog even een Purperkoet
mee, en een Eleonora's Valk over zee. Op het strand lagen
mooie schelpen, waar we Carla blij konden mee konden maken.
De
laatste keer dat we onze spullen achterin het busje gooiden…….Onderweg
naar het vliegveld zagen we nog een Visarend en een Dwergarend.
Ook bij het vliegveld werd er nog wat gevogeld, wat een Koninginnepage
en twee Kwartels opleverde. Uiteindelijk moesten we dan toch
afscheid nemen. Misschien tot een volgende keer… iedereen
bedankt voor een prachtige week!
|
